داستانهای کوتاه اما آموزنده

تا حالا به این فکر کردی که فرق بین دوست داشتن و عاشق بودن چیه؟ و کدومش بهتره؟بهتره عاشق کسی باشیم یا دوسش داشته باشیم؟

دکتر شریعتی جمله ای میگه به این مضمون خدایا  هر آنکه  را دوستش داری بیاموز که عشق برتر از زندگی است و  هر آنکه را بیشتر دوست داری بیاموز که دوست داشتن برتر از عشق است .شاید این جمله رو بارها شنیده باشیم و اما خوب بهش فکر نکرده باشیم من میخوام نظر خودمو بگم چیزی که تجربه کردم و میدونم نظر خیلی ها هم ممکنه این باشه

دیدگاه من اینه که آدم وقتی عاشق میشه یه جورایی خودخواه میشه و همه چیز رو برای خودش میخواد کوچکترین مسئله ای که بین خودشو طرف مقابل فاصله ایجاد کنه رو نمیتونه تحمل کنه همیشه اضطراب داره استرس داره تمرکز نداره و....و دقیقآ  به همین دلایله که هیچ انتخابی رو به طرف مقابلش نمیده مدام به این فکر میکنه که چطور رقبا رو دک کنه و خودشو تو چشم معشوق بالا ببره و به اون بفهمونه که بابا  با من  به همه چیز و همه جا میرسی من همون شاهزاده خیالات تو  هستم و تو پری قصه های منی و.....

اما دوست داشتن یه چیز  دیگه اس تو وقتی کسی رو واقعآ دوست داشته باشی همش به این فکر میکنی که چه کاری میتونی انجام بدی تا طرفت به بهترین نتیجه ممکن برسه  خودتو فراموش میکنی و به خواست اون فکر میکنی اونو در بالاترین مرتبه و خودتو در پایین ترین  نقطه قرار میدی حتی اگه عاشقش باشی و اگه ببینی با شخص دیگه ای خوشبخت تره از خواسته خودت دست بر میداری چرا؟ چون واقآ دوستش داری

این فرق بین دوست داشتن و عاشق بودنه