نامه یه دوست
اما نه یادم نبود من توی هفت آسمون هم یه ستاره ندارم آخه هر ستاره ای که ستاره نیست و نمیشه بهش دل بست ،اینه که همیشه شبم از نور ستاره های مردم روشن میشه.دیگه داشتم به شبای بی ستاره عادت میکردم که یه دفعه تو اومدی . اولش با خودم می گفتم" این ازون ستاره هایی که چشم خیلی ها بهشه و اصلآ مال تو نیست یه وقت بهش نگاه نکنی" که خوب زیادم اشتباه نکرده بودم اما مگه میشه ستاره باشه و نگاش نکنی ؟کار خیلی سختی بود و یواش یواش کم اوردم و .....
و الان لحظه به لحظه بیشتر میخوام ببینمت اینقدر که چشمامو پات بذارم ولی....
ولی میدونی یه چیزایی هست که وقتی بهش فکر میکنم سینم فشرده میشه و گلوم درد میگیره میدونی همیشه آرزوهای من با داشته هام برابر نبوده ، هر وقت هر چیزو که خواستم به دست بیارم نتونستم ، همیشه روزگارم بر خلاف رویاهام گذشت و سینه ام سنگ قبر آرزو هام بود . مدونی عزیز ستاره داشتن یه چیزایی میخواد که من ندارم مثلآ لیاقت ، آره همین چیزاست که وقتی بهش فکر میکنم ،سینم فشرده میشه، گلوم درد میگیره و چشمام .... ولی مهم نیست من عادت دارم به خاطر همین تحمل میکنم، بالاخره یه روز ،اساسی درست میشه آخه ما هم خدایی داریم . لذت زندگی به داشتن همین حس و حاله
......
.....
.....
....
..
میدونید ستاره داشتن یه چیزایی میخواد که من ندارم
-دوستان عزیز این قسمتی از نوشته کسی بود که از من خواسته بود تو وبلاگ پست کنم
تو این وبلاگ سعی شده داستانهای کوتاه اما آموزنده ای رو براتون بزاریم تا در موقع لزوم بتونید ازش استفاده کنید. شما می تونید اگه داستانی داشته باشید که اینجا نباشه اونو واسه ما بفرستید تا به اسم خودتون آپ کنیم. قبلا از نظرای قشنگتون تشکر می کنیم.