ای پرنده پروازکن،با اينکه پروبالت زخمی است ولی بازپروازکن.
مگذارسکوت ورخوت اين قفس ،شوق واشتياق رهايی رادرتو
بخشکاند.می دانم رهايی ازاين قفس بسيارسخت است وتوراديگر
توان جدال بااين ميله های فولادی نيست،ولی نگذارياس ناميدی
شوق رفتن راازتوبگيرد.نگذارکه التهاب قفس لذت پروازوآزادی راازیاد تو ببرد.
ای پرنده بدان که قفس هرگز نمی تواند پروازراازياد تو ببردچون پرنده يعنی پروازوپروازيعنی آزادی ...
عزتم را به نداری و تنگدستی از میان مبر
که مبادا از شدت فقر
از روزی خواهان تو
روزی خواهم
و از بندگان بد کردارت
عزت طلبم
و خدایا
به من زیستنی عطا کن
که در لحظه مرگ
بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است
حسرت نخورم
و مردنی عطا کن
که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم
دردا من جوانی را بسر کردم تنها از دیار خود سفر کردم..!
دیریست قلب من از عاشقی سیر است خسته از صدای زنجیر است....!
دریا اولین عشق مرا بردی دنیا دم به دم مرا تو آزردی
دریا سرنوشتم را به یاد آور دنیا سر گذشتم را مکن باور
من غریبی قصه پردازم چون غریقی غرق در رآزم
گمشدم در قربت دریا بی نشان بی هم آوازم
میروم شبها به ساحل ها تا بیابم خلوت دل را
روی موج خسته دریا مینویسم اوج غم ها را
کس ندارد خبر از دل زارم
آرزویی جز تو در سر ندارم
من به لبخندی
از تو خرسندم
مهر تو ای مه آرزومندم بر تو پای بندم
از تو وفا خواهم
من زخدا خواهم
تا به رهت بازم
جان
تا به تو پیوستم
از همه گسستم
بر تو بنا سازم
جان
تو این وبلاگ سعی شده داستانهای کوتاه اما آموزنده ای رو براتون بزاریم تا در موقع لزوم بتونید ازش استفاده کنید. شما می تونید اگه داستانی داشته باشید که اینجا نباشه اونو واسه ما بفرستید تا به اسم خودتون آپ کنیم. قبلا از نظرای قشنگتون تشکر می کنیم.